هوافضا (مقاله,عکس و پاسخ به سوالات....)

موشک دريايي جديد ايران با برد 150 کيلومتر

---

---

منبع:http://www.baztab.com

فرمانده نيروي دريايي از آزمايش يك موشك با برد بالاي 150 كيلومتر در دريا خبر داد كه توان دفاع كشور در عرصه آبي را افزايش مي‌دهد.

به گزارش فارس، اميردريادار سجاد كوچكي فرمانده نيروي دريايي ارتش كه چهارشنبه شب در برنامه گفتگوي ويژه خبري شبكه دوم سيما، سخن مي‌گفت، با اشاره به راهبرد نظامي كشورمان پس از پيروزي انقلاب، گفت: رهايي از وابستگي و حركت براي استقلال، عبور از نابالغي و حركت به سمت بلوغ فكري از مولفه هاي خوداتكايي ارتش است. پيش از پيروزي انقلاب اسلامي ارتش كشورمان ابزار محور بود، اما پس از انقلاب خودباوري، خودكفايي و خوداتكايي در دستور كار همه قوا به ويژه قواي مسلح قرار گرفت و اكنون شاهد نتايج آن هستيم.
كوچكي با اشاره به اينكه قدرتمندي نيروي دريايي در زيرآب به عنوان كليد اصلي راهبرد دفاعي همه جانبه كشورمان است، افزود: در آينده نه چندان دور، قدرت اصلي نيروي دريايي ايران معطوف يگان هاي زيردريايي مي شود و در صورتي كه ايران 50 فروند زيردريايي داشته باشد همه خليج فارس و درياي عمان در تصرف ما قرار مي‌گيرد.
وي با اشاره به اين كه حضور قدرتمندانه نيروي دريايي كشورمان در خليج فارس، درياي عمان و شمال اقيانوس هند براي كشورهاي منطقه و فرامنطقه‌اي محسوس است، گفت: نيروي دريايي در تلاش است همه قدرت خود را در تقويت يگان‌هاي زيرسطحي نيروي دريايي متمركز كند و در حال حاضر نيز ايران قدرتمندترين نيروي دريايي منطقه خاورميانه است.
فرمانده نيروي دريايي ارتش همچنين طراحي، ساخت، آموزش و بكارگيري تجهيزات به صورت بومي را از دستاوردهاي مهم اين نيرو برشمرد و گفت: اكنون ساخت 90 تا 95 درصد تجهيزات زيرسطحي به صورت بومي انجام مي‌شود.
كوچكي با اشاره به تجهيزات مدرن نيروي دريايي ارتش گفت: به زودي خبر به آب انداختن ناوشكن كاملاً داخلي را به ملت ايران خواهيم داد.
وي، خودكفايي در توليد اژدرهاي دو منظوره و آزمايش موشك رادار گريز با سرعت را نيز از ديگر دستاوردهاي نيروي دريايي ارتش بيان و اعلام كرد: در رزمايش نظامي آينده، موشك بهينه سازي شده‌اي با برد بالاي 150 كيلومتر آزمايش مي‌شود كه توان دفاع موشكي را در عرصه آبي كشور افزايش خواهد داد.

فرمانده نيروي دريايي ارتش در بخش ديگري از سخنان خود با بيان اين كه بيش از 95 درصد صادرات ايران از تنگه راهبردي هرمز صورت مي‌گيرد، گفت: به اين علت كشورمان بايد براي ايجاد امنيت در اين آبراه حساس و راهبردي از نيروي دريايي قدرتمندي برخوردار باشد.

پيدايش هواپيماي موفق شكاري - رهگير معروف F-16، واكنشي بود به نقائص و مشكلات بروز كرده در جنگنده‏هاي شركت كننده در جنگ ويتنام.

به دنبال موفقيت هواپيماي كوچك، چابك و بسيار مانورپذير F-86 Saber در جريان جنگ كره، جنگنده‏هاي ساخت ايالات متحده به شكلي تغيير يافتند تا داراي حداكثر سرعت، ارتفاع، قدرت رادار، مانورپذيري، ديد خلبان و ساير مواردي باشند كه مورد نياز نبردهاي «فاصلهء نزديك» است. اين تمايلات ويژه، در ساخت جنگندهء F-4 فانتوم توسط كارخانهء معظم مك‏دانل‏داگلاس به حد اعلا رعايت شد، به طوري كه موفقيت در طراحي بي‏نقص و بي‏نظير آن، اين جنگنده را، هم نيروي هوايي و هم نيروي دريايي در طول جنگ ويتنام به خدمت گرفتند.




F-4 در اصل به منظور رهگيري و شكار هواپيماهاي جنگي دشمن و ايجاد دفاع هوايي ساخته شد، ماموريتي كه در آن زمان از عهدهء هيچ جنگنده‏اي بر نمي‏آمد، زيرا تا آن زمان، ناوگان هوايي ايالات متحده، هيچگاه مورد تحديد جدي حملات هوايي جنگنده‎‏هاي دشمن واقع نشده بود. اما با وجود F-4 اين امر (دفاع هوايي) امكان‏پذير مي‏شد جنگندهء F-4 بدين منظور طراحي شده بود تا از ناوگان هوايي، محافظت به عمل آورده و با واكنشي سريع، ارتفاع پروازي خود را افزايش دهد، سريعن به سرعتهاي مافوق‏صوت دست يابد و به وسيلهء موشكهاي هدايت شونده توسط رادارش، جنگنده‏هاي مهاجم را در فواصل بسيار دور، ساقط نمايد.

اما F-4 در جريان جنگ ويتنام به عنوان يك هواپيماي تهاجمي به كار رفت نه يك شكاري. F-4 به هيچ وجه براي نقشي كه برايش در نظر گرفته شده بود، مناسب نبود. اما در مقابل، خلبانان بسيار كم‏تجربهء ويتنام شمالي با جنگنده‏هاي كوچك و بسيار مانورپذير ميگ21 پرواز مي‏كردند و گاهن آمار شكار جنگنده در نبردهاي هوايي 2 به 1 به نفع آنها شده بود، در حالي كه اين آمار در جنگ كره 13 به 1 (به نفع آمريكا) بود.

با طولاني شدن جنگ ويتنام و سخت‏تر شدن نبرد، اين موضوعات در مورد نقائص F-4 عمومن پذيرفته شده بود:

1- بزرگي: خلبانان F-4 اغلب مي‏توانستند هنگام نبرد، يكديگر را در فواصل دور پيدا كنند ولي آنها نمي‏توانستند جنگنده‏هاي كوچكتر ميگ21 را ببينند در حالي كه خلبانان ميگ21 آنها را به راحتي مشاهده مي‏كردند.

2- ديد ضعيف خلبان: به منظور كاهش اصطكاك هوا (پسا) در سرعتهاي بالا، F-4 و تمام جنگنده‏هايي كه قبل از F-14 ساخته شده بودند، داراي كاناپي حبابي شكل نبودند. (كاناپي = شيشه بالاي سر خلبان) كاناپي F-4 به نحوي طراحي شده بود كه خلبان تنها مي‏توانست مقابلش را ببيند و ديد پائين و اطرافش بسيار ضعيف بود و ديد عقب اصلن وجود نداشت.

3- مانورپذيري ضعيف: F-4 به هنگام گردش سريع به اطراف، متحمل فشار ثقلي معادل 7g مي‏شد، اين ميزان تحمل g در زمان خودش قابل قبول بود ولي اين گردش سريع، باعث از دست رفتن انرژي حركتي هواپيما مي‎شد. (كاهش شديد ارتفاع يا سرعت)

4- كارايي موقت: توانايي بسيار ضعيف F-4 در تغيير سريع جهت حركت (مانور) مخصوصن اين كه چرخش سريع به اطراف، باعث ايجاد فشار g بالا مي‏شد.

5- قيمت: جنگندهء بزرگ F-4 از نظر هزينه‏هاي تعمير و نگهداري، بسيار گران‏قيمت محسوب مي‎شد. اين به معناي آن بود با اختصاص بودجهء برابر، تعداد بسيار بيشتري ميگ21 قابل خريداري بود.

6- نداشتن مسلسل: F-4 جنگنده‏اي بود كه (انواع اوليهء آن) فاقد مسلسل بودند. بنابراين اين جنگنده قادر نبود در نبردهاي بسيار نزديك هوايي شركت نمايد. (تنها در مدل F-4E مسلسل نصب شده است)

7- مداومت عملياتي: برد عبوري F-4 قابل قبول بود، اما هنگام درگير شدن در انجام مانورهاي سخت، سوخت زيادي از دست مي‏داد و اين مشكل مهمي بود.

یک فروند F-4D بر فراز ویتنام جنوبی در حال انجام گشت هوایی

اما اين انبوه عظيم از مشكلات به وسيلهء قابليت يك نبرد هوايي خاص، تا حدي توجيه‏پذير مي‎شدند و آن هم اين بود كه در نبردهاي هوايي ماوراي ديد (BVR) جنگندهء F-4، از موشكهاي دوربرد هدايت شوندهء راداري خود سود مي‏جست؛ اما اين عقيده نيز در جنگ ويتنام به دو دليل مردود شد:

* اول اينكه رادار نمي‏توانست به درستي هواپيماهاي دشمن را (از خودي) شناسايي و رديابي كند. عمليات انجام شده در اين حالت، اين خطرپذيري را داشت كه يك هواپيماي خودي هدف قرار بگيرد. بنابراين خلبانان براي احتراز از شليك اشتباهي، به هدف نزديك مي‏شدند تا قبل از شليك، آن را با چشم شناسايي كنند. اين امر، تئوري موشكهاي دوربرد هدايت شوند توسط رادار را مورد ترديد قرار مي‏داد.

* دوم اينكه قابليت موشكهاي هدايت راداري اسپارو (Sparrow) در جنگ ويتنام بسيار ضعيف بود و تنها در 10% از شليكها، موفق عمل مي‏كردند.

ناخرسندي مقامات عاليرتبهء پنتاگون از اين نقائص، آنها را به سمت طراحي جنگندهء F-15A Eagle براي نيروي هوايي و F-14A Tomcat براي نيروي دريايي كشاند. تا اين مقال، تنها در مورد برنامه‏هاي نيروي هوايي (براي توليد جنگنده) بحث كرديم.

F-15A

جنگندهء F-15 داراي ديد عالي براي خلبان بود. يعني خلبان مي‏توانست 360 درجه اطرافش را به راحتي ببيند. اين جنگنده داراي قابليت مانورپذيري عالي در سرعتهاي بالا بود و يك مسلسل 20 ميلي متري نيز روي آن نصب شده بود. ضمنن براي جبران مشكل گردش هواپيماي F-4، اين جنگنده مي‏توانست بسيار سريع‏تر و در ارتفاعي بالاتر از آنچه F-4 قادر به آن بود، انجام وظيفه نمايد و به طور بي‏نظيري داراي نرخ اوج‏گيري و شتاب‏گيري بالا بود. اين جنگنده همچنين مجهز به رادار بسيار قدرتمندي شده بود كه داراي قابليت ديدپائين - شليك پائين بود. (يعني جنگنده‏هايي را كه در ارتفاع پائين‏تر پرواز مي‏كردند با رادارش شناسايي مي‏كرد و بازتابش امواج، با امواج ارسالي از سطح زمين مخلوط نشده و هواپيماي دشمن قابل شناسايي شدن مي‏گشت) ضمنن از موشك اسپارو به عنوان سلاح اصلي، سود مي‏جست.

با اين حال، گروهي گمنام كه از آنها به عنوان مافياي صنعت هواپيماهاي جنگي نام مي‏بريم، جنگندهء F-15 را به سمتي اشتباه سوق دادند. در اين مقاله از مافياي صنعت هواپيماهاي جنگي به اشخاصي مانند: پير اسپري (Pierre Sprey) به عنوان تحليل‏گر سيستم‏ها، چارلز ئي مي‏يرز (Charles E. Meyers) به عنوان سرخلبان آزمايشگر و جان بويد (John Boyd) به عنوان خلبان افسانه‏اي جنگنده، نام برده شده است.

F-15 اي كه مد نظر مافيا بود، بسيار بزرگتر و گران‏قيمت‏‎تر از F-4 تمام مي‏شد. مافيا، پولهاي بسياري را خرج افزايش سرعت F-15 به 2.5 ماخ و ارتفاع به 65000 فوت، خرج كرد و يك پرتابگر موشكي ناكارآمد را براي عمليات BVR (ماوراي ديد) حفظ نمود زيرا به وسيلهء اين پرتابگر، با افزايش سرعت F-15 يا انجام مانورهاي سنگين، موشكهاي اسپارو نمي‏توانستند به درستي عمل نمايند، زيرا اين پرتابگر، حداكثر در سرعت 1.6 ماخ و فشار ثقل 6g قابليت پرتاب اسپارو را داشت؛ ضمن اينكه در چنان سرعتي، خلبان به درستي نمي‏توانست با دشمن درگير شود و شعاع گردش هواپيما (در آن سرعت) آن قدر افزايش مي‏يافت كه خلبان نمي‏توانست هواپيماي دشمن را در سايت نشانه‏روي خود حفظ كند.

F-15A در کنار F-16A

چيزي كه مورد نياز نيروي هوايي بود، اما مافيا نمي‏‎پسنديد، هواپيمايي بود مانند جنگندهء موفق جنگ جهاني دوم P-51 (موسوم به Mustang) يا هواپيماي موفق جنگ كره يعني F-86 (موسوم به Saber): كه همگي داراي جثهء كوچك بوده و با داشتن قيمت مناسب، مي‏توانستند به تعداد زياد، خريداري شوند. البته بايد به اين نكته نيز توجه داشت كه جنگندهء F-104 در اين مقال نمي‏گنجيد، زيرا داراي نرخ اوج‎گيري و شتاب بسيار عالي اما داراي بالهايي كوچك بود كه باعث مي‏شد اين جنگنده داراي برد پروازي كم و قابليت مانورپذيري بسيار محدود باشد.

P-51 Mustang

جنگندهء جديد مي‏بايست انقلابي در زمينهء مانورپذيري به وجود آورد، مداومت پروازي داشته باشد، شتاب‏گيري‏اش سريع باشد و بتواند در سرعتهاي زيرصوت و حدودسرعت صوت، ضمن اوج‏گيري، به نبرد هوايي با جنگنده‎‏هاي دشمن بپردازد. اين جنگنده مي‏بايست داراي مسلسل بوده و اولين سلاح‏اش، موشك حرارت‏ياب سايدوايندر (Sidewinder) باشد كه پيشتر، قابليتهاي خوب آن در جنگ ويتنام به اثبات رسيده بود. در حالي كه برد موثر سايدوايندر به 3 مايل محدود بود، مافيا اصرار داشت كه شكار هواپيماهاي دشمن، بايد در هر حالتي، در مسافتي بسيار دور قابل، انجام باشد. برخي از اعضاي مافيا بر اين نكته اشاره كردند كه جنگنده‏هاي كوچك اصلن راداري نخواهند داشت و اگر داشته باشند داراي برد و ديد محدودي خواهد بود. (يعني توليد جنگنده‏هاي كوچك، مدنظر مافيا نبوده است) البته، مقامات نيروي هوايي نيز، خواهان جنگنده‎اي كوچك و بدون رادار نبودند. برآوردن خواسته‏هاي نيروي هوايي نيز از F-15 مورد انتظار بود كه اين نيز، برنامهء مورد اولويت نيروي هوايي ايالات متحده بود.



طرح مناقصهء جنگندهء سبک وزن (LWF)

اما مافياي جنگنده، سود سرشاري از نتايج جلسات كنگره و جلسات سري وزارت دفاع حاصل كرد. به سال 1971، نمايندهء ارشد وزارت دفاع – ديويد پاكارد – براي حاصل شدن نيازها (مورد توجه مافيا)، برنامهء جديدي براي مناقصهء توليد يك جنگندهء سبك‎وزن (LWF) را اعلام كرد.
LWF مخفف Lightweight Fighter

جنگندهء LWF مي‏بايست وزني حداكثر 20000 پاوندي داشته باشد (نصف وزن F-15)، قيمتي به غايت كم، جثه‏اي كوچك و داراي قابليتهاي عالي پروازي در سرعتهاي بالاي 1.6 ماخ و ارتفاع 40000 فوت باشد؛ در نهايت دو طرح براي رقابت، انتخاب شدند.
صنايع هوافضاي ايالات متحده به درستي دريافته بودند كه صرفنظر از مخالفت نيروي هوايي، گونه‏هاي محتلف LWF، توان بالقوه‏اي براي سودآوري در فروش به مشتريان خارجي خواهند داشت؛ به ويژه براي جايگزيني جنگندهء مشكل‏ساز F-104 در بين متحدين خارجي ايالات متحده.

F-104

بوئينگ، جنرال‏‏دايناميكز، لاكهيد مارتينز و راكول هركدام، طرح اوليهء يك جنگندهء تك موتوره را ارائه كردند. ولي طرح نورثروپ يك جنگندهء دو موتوره بود كه در حقيقت، پول پرداخت شدهء نيروي هوايي را، صرف طراحي يك مدل پيشرفته و توسعه يافته از جنگندهء صادراتي F-5 كرده بود. طرحهاي ارائه شده از طرف بوئينگ و جنرال‏دايناميكز، از ابتدا سرآمد بقيه بودند و طرح نورثروپ نيز ضعيف‏ترين آنها بود.
اما در ميانهء راه مناقصهء طرح، برخي مشتريان خارجي، تمايل خود را براي خريد يك جنگندهء جديد تك‏موتوره اعلام كردند، به ويژه آنكه طرح قبلي جنگندهء تك موتورهء مافوق‏صوت، يعني F-104، مشكلات فراواني را در امر ايمني پرواز به وجود آورده بود و برخي مشتريان، مايل به تكرار اين گونه مشكلات در طرح جديد نبودند.

نيروي هوايي تصميم گرفت يكي از دو طرح را كه يكي از آنها دو موتوره بود، انتخاب كند كه البته طرح دو موتورهء شركت نورثروپ يكي از برندگان احتمالي بود كه به علت برخي نقائص، احتمال كمي براي برنده شدن داشت.
هنگامي كه طرح جنرال‏دايناميكز به علت شايستگي نسبت به ساير طرحها، انتخاب شد، اين امر باعث رنجش شديد شركت بوئينگ شد زيرا طرح مورد مناقصه، در ميانه‎هاي راه، توسط نيروي هوايي دچار تغييراتي شده بود. اعتراض رسمي بوئينگ نيز، در دادگاه نتيجه‏اي دربرنداشت.

از دو طرحي كه توانستند ادامه حيات دهند، يكي طرح YF-16 متعلق به جنرال‏‎دايناميكز بود و ديگري طرح YF-17 متعلق به نورثروپ. YF-17 داراي طرح و شكلي متعارف بود كه كمي از F-5 بزرگتر بود؛ در حالي كه YF-16 طرح نو و ابتكاري بود كه تكنولوژي‏هاي جديد بسياري را به هم آميخته بود و در برخي موارد از جنگندهء گران‏‏‎قيمت F-15 برتر بود.






خصوصيات ويژهء YF-16 عبارت بودند از:


ادامه مطلب

ديروز نخستين پرواز آزمايشي هواپيماي جنگنده «F-35»، با هزينه 5/279 ميليارد دلاري در تگزاس انجام گرفت.
به گزارش سرويس بين‌الملل «بازتاب» به نقل از «آسوشيتدپرس»، كمپاني «لاكهيد مارتين»، سازنده آخرين مدل هواپيماي جنگنده «F-35» مي‌گويد: اغلب بخش‌هاي پروازي به اهداف خود رسيدند و مي‌خواهند برنامه راداري و همچنين نقش‌هاي چندگانه اين هواپيما را توسعه دهند.

اين پرواز به مدت 38 دقيقه انجام شد كه دو سوم زمان كلي شصت دقيقه بود كه پنتاگون براي پرواز اين هواپيما در نظر گرفته است.

«دن كرولي»، مدير برنامه‌ريزي «F-35»، در يك كنفرانس مطبوعاتي مي‌گويد، او اطمينان دارد كه ارابه فرود هواپيما به خوبي در آينده حمل خواهد كرد. كمپاني «لاكهيد مارتين» كه نخستين صادركننده تجهيزات به پنتاگون است، اعلام كرده: اين موفقيت‌آميزترين برنامه هواپيماهاي جنگي بوده و يك تست كامل در صنعت هوانوردي جهان به شمار مي‌رود.

علاوه بر آمريكا، كشور‌هاي انگليس، ايتاليا، هلند، تركيه،‌كانادا، استراليا، دانمارك، نروژ، سنگاپور و اسرائيل در اين پروژه شركت داشته‌اند، اما هنوز هيچ مبلغي براي مشاركت خود پرداخت نكرده‌اند. در حال حاضر، برنامه‌ريزي اين پروژه به پايان رسيده و هزينه ساخت هر فروند آن، 45 ميليون دلار در سال 2002 براي مدل‌هاي معمولي و شصت ميليون دلار براي طراحي مدل‌هايي كه بتوانند بر روي ناوهاي جنگنده بنشينند، قيمت‌گذاري شده است.

كمپاني‌هايي كه در ساخت «F-35» دست داشته‌اند، شامل «نورث روپ گروس» و شركت «BAE» انگلستان هستند و دو موتور جداگانه قابل تعويض «F-35» هم در حال توسعه است كه يكي از آنها توسط كمپاني آمريكايي «يونايتد تكنولوژي» و كمپاني «پرات اندويتني» ‌و ديگري به وسيله تيمي از كمپاني «جنرال الكتريك» به همراه كمپاني «رولز رويس» انگليس ساخته مي‌شود.

«جان بيسلي»، خلبان پرواز آزمايشي، در اين‌باره گفت: اين يك پرواز بزرگ براي آغاز كار بود و اميدوار است پرواز بعدي در چند روز آينده انجام شود.
اوج پرواز، 15 هزار فوت بوده است كه يك سري مانور هم انجام داده است؛ هواپيماهاي «F-16» و «F/A-18» اسكورت اين هواپيما را در نظر داشته‌اند.

قرار است هواپيماي جنگنده تك‌سرنشين و تك‌موتوره «F-35» جانشين هواپيماي «A-10S»، «F-15» و «F/A-18» هورفت و هواپيماي عمود پرواز انگليسي‌ هاريز بشود.
همچنين قرار است سال آينده توليد اندك اين هواپيما آغاز شود، اما بررسي‌هاي گروه تحقيقاتي كنگره مي‌گويد: اين وضعيت، هم‌اكنون مناسب نيست.

هواپيماي جنگنده «F-35» اوج و فرود معمولي داشت و قرار است توسعه داده شود تا به صورت عمودي پرواز كند و بتواند بر روي وسايل در حال حركت فرود آيد.
پنتاگون ادعا مي‌كند كه قصد دارد تا سال 2007، 2443 فروند از اين هواپيما را براي نيروي هوايي دريايي و تفنگداران خود خريداري كند. انگليس و ديگر شركاي خارجي هم قصد دارند 2014 فروند آن را خريداري كنند.

 

تصاویر جنگنده F-35 در ادامه مطلب 

ادامه مطلب

کارشناسان نظامی معتقدند با اختراع و تولید "رعد 1" تحولی بزرگ در سیستم نظامی خاورمیانه ایجاد می شود زیرا یکی از برتری های مطلق آمریکا و اسراییل در هوا، همین بالگردهای آپاچی بوده اند که هدف قرار دادن آن ها بسیار مشکل و در مواردی ناممکن بوده است.
در جنگ خلیج فارس، اولین نیروهای عمل کننده ارتش آمریکا، خلبانان بالگردهای آپاچی بودند.

آن ها که سالیان سال است سلطان بلامنازع دنیای بالگردها هستند، توانستند طی یک عملیات نفوذی ویژه و با تکیه بر توانمندی های منحصر به فرد آپاچی های خود، فقط در چند سیستم راداری عراق را منهدم کنند و پس از آن، هزاران هواپیمای جنگی بر فراز عراق به پرواز درآمدند و درسایه امنیتی که آپاچی ها برایشان ایجاد کرده بودند، عراق را با خاک یکسان کردند.

در طول سال هایی که آپاچی به پرواز درآمده است، هیچ سیستم موشکی قابل توجهی در جبهه مخالف آمریکا برای مقابله با این بالگردهای فوق مدرن وجود نداشته است.
اما ساعاتی پیش، سلطه مطلق آپاچی به پایان رسید و با آزمایش موفقیت آمیز موشک ضد بالگرد "رعد 1" در مانور پیامبر اعظم (ص) 2 که توسط سپاه برگزار شد، دیگر آپاچی ها در امان نیستند.

این موشک که بر روی سکوهای متحرک قابل حمل است، پیش از آن که بالگردهای دشمن به حدی نزدیک شوند که بتوانند راکت های خود را شلیک کنند، آن ها را رهگیری کرده و بدون خطا مورد هدف قرار می دهد. این سیستم موشکی قادر است 4 موشک را به طور همزمان به سمت بالگردها شلیک کند.

کارشناسان نظامی معتقدند با اختراع و تولید "رعد 1" تحولی بزرگ در سیستم نظامی خاورمیانه ایجاد می شود زیرا یکی از برتری های مطلق آمریکا و اسراییل در هوا، همین بالگردهای آپاچی بوده اند که هدف قرار دادن آن ها بسیار مشکل و در مواردی ناممکن بوده است و به همین دلیل، نیروی هوایی آمریکا در پروژه های عملیاتی خود، حساب مطمئن و ویژه ای بر روی آپاچی باز می کند.

در مانور پیامبر اعظم (ص) همچنین نوعی موشک قابل حمل توسط نفر نیز آزمایش شد که پس  از نفوذ به بدنه تانک ها منفجر می شود.
این "آنتی تانک" که قدرت شکافندگی کم نظیری دارد، قادر است از بدنه مستحکم اکثر قریب به اتفاق تانک های دنیا عبور کند و آن ها را منهدم سازد.

اسلحه دیگری که برای اولین بار در این مانور به نمایش گذاشته شد و توسط صنایع دفاعی ایران ساخته شده، نوعی تفنگ دوربرد است که می تواند اهداف خود را از فاصله 7 کیلومتری شناسایی و از فاصله سه کیلومتر به طور کاملا دقیق هدف قرار دهد.
از آنجا که نیروهای آمریکایی از جلیقه های ضد گلوله استفاده می کنند، این سلاح به گونه ای عمل می کند که گلوله های آن به راحتی از هر جلیقه ضد گلوله می گذرد و فرد مهاجم را از پای در می آورد.

 

منبع: رجانیوز

 

 

برای دیدن تصاویر بیشتر حتما روی ادامه مطب کلیک کنید!!!!!

ادامه مطلب

همزمان با ششمين روز از هفته دفاع مقدس خط توليد توپ دريايي تمام اتوماتيك هوشمند و دومنظوره 76 ميليمتري فجر 27 در گروه صنعتي حديد سازمان صنايع دفاع وزارت دفاع با حضور وزير دفاع و پشتيباني نيروهاي مسلح افتتاح شد.

به گزارش اداره كل تبليغات دفاعي وزارت دفاع و پشتيباني نيروهاي مسلح، مصطفي محمدنجار در مراسم افتتاح خط توليد توپ دريايي فجر27 طي سخناني طراحي و توليد اين توپ مدرن و بسيار پيشرفته را نماد خودكفايي، ابتكار، خلاقيت و هوشمندي متخصصان سخت‌كوش وزارت دفاع دانست و از آن به عنوان خبر بسيار خوش وزارت دفاع در هفته دفاع مقدس ياد كرد.

وزير دفاع ساخت توپ دريايي فجر27 را با توجه به نياز نيروي دريايي كشورمان به يك سلاح تدافعي مدرن كه قابليت انهدام هدفهاي سطحي و هوايي را دارد، عنوان كرد و افزود: امروز به حول قوة الهي تلاش و مجاهدت شش ساله متخصصان گروه صنعتي حديد و ديگر گروههاي صنعتي وزارت دفاع با موفقيت كامل به ثمر نشست.

سردار نجار در تشريح ويژگي توپ دريايي فجر27 گفت: اين سلاح با برخورداري از فناوري بسيار پيشرفته، قادراست در مقابل هرگونه تهاجم سطحي و هوايي از خود عكس‌العمل سريع نشان داده وآن را دفع نمايد.
وي نواخت شليك بسيار بالا، قابليت كنترل تمام اتوماتيك، قابليت نصب بر روي سيستم‌هاي يدك‌شونده و قدرت آتش بسيار سنگين را از ديگر مزيت‌هاي اين توپ دريايي برشمرد.

وزير دفاع، طراحي و ساخت 22000 قطعه با تلرانس‌هاي بالا و ايجاد هماهنگي دقيق بين 30 مجموعه مكانيكي و الكترونيكي كه قابليت شليك 120 گلوله در دقيقه در توپ دريايي فجر27 ايجاد مي‌كند را نشان از توانمندي، زبدگي و تجربة بسيار بالاي متخصصان وزارت دفاع ذكر كرد.

سردار نجار در ادامه اظهار داشت: با راه‌اندازي خط توليد اين سلاح بيش از 5/1 ميليون دلار براي هر قبضه صرفه‌جويي خواهيم داشت.
وي گفت: با توجه به اينكه در حال حاضر 54 كشور دنيا اين سلاح را بر روي ناوگان دريايي خود استفاده مي‌كنند، مي‌تواند بازار صادراتي مناسبي براي صنايع دفاعي كشورمان ايجاد نمايد.

سردار نجار تصريح نمود: با بهره‌برداري از اولين قبضه توپ دريايي فجر27 توسط نيروي دريايي ارتش جمهوري اسلامي ايران در جريان بازديد فرماندة معظم كل قوا از پايگاه دريايي نوشهر و واگذاري تدريجي آن، توان رزمي ناوگان دريايي كشورمان به طور چشمگيري افزايش خواهد يافت.

وزير دفاع در پايان با تبريك اين موفقيت بزرگ به محضر فرماندهي معظم كل قوا، نيروهاي مسلح و ملت شريف ايران و قدرداني از متخصصان سخت‌كوش وزارت دفاع و همچنين همكاري بسيار مطلوب نيروي دريايي ارتش جمهوري اسلامي ايران تاكيد كرد: اين موفقيت بزرگ از تجارب و دستاوردهاي بسيار ارزشمند دفاع مقدس و ثمرة تلاش متخصصاني است كه الفباي خودباوري، ابتكار و ايثار را در مدرسه عشق خميني و حماسه جاويد دفاع مقدس آموختند.

 

25 نوع از موشك‌هاي دفاعي-تهاجمي ايران در رژه امروز به‌صحنه آمدند

به گزارش خبرنگار امور دفاعي خبرگزاري فارس، در آغازين روز از هفته بزرگداشت دفاع مقدس مراسم رژه يگان‌هاي منتخب نيروهاي مسلح كشورمان با حضور فرماندهان ارتش، سپاه پاسداران، نيروي انتظامي، وزير دفاع و رئيس ستاد كل نيروهاي مسلح به همراه معاون اول رئيس جمهور برگزار شد. پس از رژه يگان‌هاي مختلف پياده سپاه، ارتش و نيروي انتظامي، عبور ادوات و تجهيزات مختلف اين نيروها آغاز شد و ابتدا يگان دوش پرتاب ارتش مجهز به سلاح‌هاي سهند 3 و انواع آر پي جي از مقابل جايگاه عبور كرد. انواع هواپيماهاي بدون سرنشين موسوم به پهپاد همچون صاعقه، قائم، خاتم، سهند، صياد، مرصاد و ابابيل كه توسط وزارت دفاع كشورمان ساخته شده، انواع نفربرهاي بهينه سازي شده، تانك ها، سامانه‌هاي پرتاب موشك هايي چون تاو و كاتيوشا نيز توسط معاونت تحقيقات و جهاد خودكفايي نيروي زميني در معرض ديد حاضران قرار گرفت. در ادامه نيز انواع تجهيزات گروه توپخانه ارتش مانند توپ‌هاي كششي ضد هوايي در كنار ماشين‌هاي نقشه‌برداري، سامانه‌هاي راداري، بيسيم، خودروهاي شنود سيار، رادار مراقبت زميني و انواع جهت ياب‌ها به نمايش درآمد. يگان‌هاي نيروي زميني سپاه پاسداران نيز با تجهيزاتي مثل تانك T72S، T72Z، انواع نفربرها مانند براق و ديگر تانك هاي مدرنيزه شده در اين رژه شركت كرده بود. معرفي انواع راكت‌اندازها همچون زلزال 1،فجر5، توپ هاي 340 م.م، 122م.م، 155م.م، 130م.م، ماشين هاي زرهي درخش و ايستگاه هاي رفع آلودگي ديگر تجهيزات نيروي زميني سپاه بود. يگان مخابرات و الكترونيك نزسا نيز انواع سيتم هاي ارتباطي سيار، جهت ياب، شنود و جنگ الكترونيك، سيستم مختل كننده جنگ الكترونيك دشمن را در اين رژه به فرماندهان و بازديدكنندگان حاضر در مراسم امروز نشان داد. در ادامه رژه نيروهاي مسلح ، يگان هاي نمونه نيروي هوايي ارتش، انواع سامانه هاي پرتاب موشك مانند S200، موشك راداري هاگ، موشك هاي هوا به زمين و هوا به هوا، بمب 750 پوندي، موشك‌هاي حرارتي، راداري، رادار كشف هدف هاگ، موشك‌هاي زمين به زمين نازعات 6 و 10 را از مقابل جايگاه عبور دادند. نيروي هوايي سپاه نيز با نمايش موشك غرورآفرين شهاب 3 با برد 2 هزار كيلومتر، راكت زلزال، سكوهاي پرتاب موشك شهاب 1، 2و 3، سام6، تندر 69، راكت زمين به زمين N10، سكوي پرتاب موشك طارق، موشك پدافندي زمين به هواي HQ2، ايستگاه كنترل پهپاد و انواع هواپيماهاي بدون سرنشين مانند هدهد و مهاجر ، اقتدار خود را به معرض ديد همگان گذاشت. در ادامه اين رژه كه نزديك به دو ساعت به طول انجاميد، نيروي دريايي ارتش جمهوري اسلامي ناوچه پيكان، موشك دريايي ذوالفقار، موشك هاي سطح به سطح، موشك‌هاي ضد دريايي و ضد سطحي، موشك ضد هوايي فجر و نوعي ميدجت را به نمايش گذاشت. در پايان مراسم اولين روز هفته بزرگداشت دفاع مقدس نيز يگان‌هاي منتخب ناجا مانند يگان ويژه در كنار موتورسواران و خودروهاي راهنمايي و رانندگي از مقابل فرماندهان و مسئولان حاضر در مراسم عبور كردند.

 

 

 

 

 

 

جت جنگنده صاعقه با اجراي موفق پرواز عملياتي به ناوگان هوايي ارتش جمهوري اسلامي ايران پيوست.

 به همه شما ایرانیان تبریک میگم

پس از پايان مذاكرات چند ساله بين ايران و روسيه، شركت ملي هوايي «ايران اير» موافقت نمود تا طي انعقاد قراردادي به ارزش 200 ميليون دلار، هواپيماهاي «توپولف-204» را از شركت «ايلوشن فينانس» خريدار كند.

به گزارش فارس به نقل از «ريا نوواستي»، الكساندر روبتسوف، مديرعامل شركت «ايلوشن فينانس» در گفتگو با خبرنگاران اعلام نمود كه پس از پايان دور ديگري از مذاكرات با طرف ايراني، شركت ملي هوايي «ايران اير» موافقت نمود تا هواپيماهاي «توپولف-204» روسي را خريدار كند.
به گفته وي، طي توافقات انجام شده بين طرفين، تعداد هواپيماها، تاريخ تحويل آنها، قيمت و جدول بندي زمان اجراي قرارداد مشخص گرديد. طبق توافقنامه امضا شده، ايران اير پنج فروند هواپيماي «توپولف-204-100» را خريداري مي كند. تحويل پنج هواپيماي ديگر نيز براي آينده در نظر گرفته شده است. قرارداد مربوطه بعد از تحويل محموله اول منعقد خواهد شد. ارزش كلي قرار داد در حدود 180 -200 ميليون دلار مي باشد.
مديرعامل «ايلوشن فينانس» افزود، هواپيماهاي تحويل داده شده به طرف ايراني، طبق سفارش ايران اير، داراي عالي ترين سطح راحتي سالن با جديدترين سيستم هاي سرگرمي براي مسافران هنگام پرواز، سيستم گويش انگليسي در كابين و نيز استفاده از موتورهاي قدرتمند PS-90 براي امنيت بيشتر پرواز خواهند بود.

روبتسوف با ذكر اينكه مذاكره با طرف ايراني روندي طولاني داشته و نهايتا توافقات اصلي به روي كاغذ آمده و امضاء شد، تاكيد كرد قرارداد نهايي تا 15 دسامبر سال جاري منعقد خواهد شد.